Երբ տգետ մարդը խոսում է կրթությունից և հատկապես գիտությունից, ծիծաղելը զավեշտալի է դառնում: Բայց երբ տգետ մարդը ռեֆորմներ է իրականացնում կրթության և գիտության ոլորտում, դա վերածվում է ողբերգության: Իսկ երբ այդ տգետ մարդը նաև արևմտյան գործակալ է՝ Հայաստանը կործանելու և թուրքի գաղութ դարձնելու հստակ հանձնարարությամբ, դա, շատ մեղմ ասած, տիեզերական ողբերգություն է:
Այս հրապարակումը սոցիալական ցանցում տեղիք է տվել որոշ անձանց բուռն արձագանքների՝ մեծամասամբ Վատիկանին ու Հռոմի պապին քննադատող, մեղադրող, դատապարտող, խայտառակող, իսկ սակավաթիվ կաթոլիկների կողմից ընդհակառակը՝ իրականությունը կոծկելու փորձով նրանց արդարացնող ու նույնիսկ պաշտպանող: Ի՞նչ է իրականում տեղի ունեցել, ի՞նչ են թույլատրել Վատիկանն ու Հռոմի պապը:
Դեկտեմբերի 21-ը, 20-րդ դարի ամենամեծ պատմական և պետական գործչի՝ Իոսիֆ Ստալինի տարեդարձն է: Նշանակում է՝ Վլադիմիր Պուտինը նորից սեղան կնստի, կենաց կբարձրացնի Ստալինի համար: Այս մասին առաջին անգամ ահազանգեց Վալերիա Նովոդվորսկայան: «Դուք չեք պատկերացնում, թե ով է Պուտինը, նա Ստալինի կենացն է խմում, նա վերջ կտա մեր ձեռքբերումներին»,- ոռնում էր լիբերալ արևմտականը:
Բլեֆ է այն պնդումը, որ Ռուսաստանը փորձեր է արել և անում՝ փոխելու Հայաստանի գործող իշխանությունն ու սատարում է ընդդիմությանը: Իրականությունը ճիշտ հակառակն է:
Ոչինչ մարդկային չմնաց, ամեն ինչ այլևս բիզնես ոլորտում է. մշակույթ, արվեստ, պոեզիա, կրթություն, մարդն ամբողջությամբ, անցյալ, ներկա, արմատ, վաստակ ու տոհմանիշ, հարաբերություններ:
«Ռևանշիզմ» տերմինի կիրառումն ինքնին ողջունելի չէ, քանի որ ժամանակակից մասնագիտական գրականության մեջ այդկերպ անվանում են նրանց, ովքեր կազմակերպում են չհիմնավորված, անարդար և առանց սադրանք ագրեսիա, մինչդեռ Լեռնային Ղարաբաղի վերաբերյալ ներկայիս իրավիճակը, ասել է թե, լուծումը ամենաանարդարն է, որ կարող էր լինել, հետևաբար, դրա շտկմանն ուղղված ցանկությունը ոչ թե ռևանշիզմ է, այլ արդարության ցանկություն. ու մի´ մոռացեք, որ այդ տերմինը հենց Ալիևն է շրջանառության մեջ դրել առաջին անգամ:
Հարգելի հայրենակիցներ, երեկ Սևանի ափին տեղի է ունեցել ծովամարտի բեմադրություն։ Գևորգ Մարզպետունի զորավարի և արաբ ոստիկանների միջև ճակատամարտից հետո Սևանա լիճը նորից մարտադաշտի էր վերածվել։ Մի քանի տասնյակ նավակներով շրջապատել էին Ավրորա նավ դարձած պարեկային երկու հնամաշ կատերները և սիգ ձկան համար կյանքը չխնայող ջրային պարեկներին ահաբեկել էին։
ՈՒկրաինայի հարցով կայացած վերջին բանակցությունները վկայում են, որ Մոսկվան չի փոխել իր սկզբունքային դիրքորոշումը և չի գնա վերջնական խաղաղության, եթե չհամաձայնեցվեն եվրոպական անվտանգության հիմնարար խնդիրները։
Այստեղ գլխավոր հարցը ՆԱՏՕ-ի՝ 1997թ. ռազմական ներկայության վերադարձի մեջ է: Բանակցային գլխավոր ուղերձն այն է, որ Ռուսաստանը չի հրաժարվել 2021թ. ներկայացված պահանջներից և մտադիր չէ ռազմավարական նպատակները փոխարինել ժամանակավոր հրադադարով՝ հանուն ԱՄՆ դիվանագիտական հաղթանակի...